1 na 8 miliardów · 1in8b.life

Tryb szkolny: przewodnik dla nauczycieli

„1 na 8 miliardów” (1in8b.life) to darmowa symulacja życia: rodzisz się jako jedno z dzieci, które właśnie teraz przychodzą na świat na Ziemi, i przeżywasz życie tej osoby do końca, wśród prawdziwych statystyk 172 krajów i terytoriów. Tryb szkolny to ta sama symulacja przygotowana na lekcję: cięższe tematy są wstrzymane, a publikowanie i płatności wyłączone. Otwiera się w przeglądarce, bez rejestracji i bez instalowania.

• Czym jest „1 na 8 miliardów”?
• Co zmienia tryb szkolny
• Dane uczniów
• Przygotowanie
• Lekcja bez przygotowania: wstęp → przeżycie → refleksja → rozmowa
• Lekcja na 40 minut
• Pomysły według przedmiotów
• Kod klasy
• Po życiu: karta pracy
• Nieporozumienia do wyjaśnienia w rozmowie
• Pytania nauczycieli
• Kontakt

Czym jest „1 na 8 miliardów”?

Symulacją życia, w której rodzisz się, nie wybierając miejsca, i przeżywasz całe życie jednego człowieka od narodzin do śmierci. Miejsce, rodzina i jej sytuacja materialna są losowane według prawdziwych statystyk urodzeń, a dalsze życie biegnie według prawdziwych statystyk tego miejsca: oczekiwanej długości życia, dochodów, nauki, zdrowia i nie tylko. Powstała po to, by można było samemu poczuć, że życie jest dane przez przypadek, że zdarza się tylko raz, a świat jest szeroki i pełen ludzi, którzy żyją inaczej.

Z publicznych statystyk: ONZ World Population Prospects 2024 (urodzenia, ludność, oczekiwana długość życia, dzietność), UN IGME (umieralność dzieci), WHO i UN MMEIG (umieralność matek, tytoń, śmierć na drogach), UNDP i UNESCO (edukacja), Bank Światowy (dochody, nierówności, wydatki na zdrowie), MOP (zatrudnienie w rolnictwie), UNAIDS (HIV), UNODC (zabójstwa), UNICEF (małżeństwa dzieci) i World Happiness Report. Dochód jest losowany z rozkładu dochodów w danym miejscu (współczynnik Giniego). Część brakujących wartości oszacowano na podstawie średnich regionalnych i podobnych metod, a przy większości faktów podano źródło. Liczby dla każdego kraju i terytorium są w sekcji Statystyki 172 krajów i terytoriów.

Do badań lub zajęć na uczelni: strona Metody i weryfikacja (po angielsku) opisuje, na czym opiera się symulacja i jak ją dopasowano, jak blisko jest prawdziwych statystyk, jej ograniczenia oraz jak ją cytować.

Co zmienia tryb szkolny

Zalecenie od 12 lat nie jest oficjalną klasyfikacją wiekową, lecz kryterium, które 1 na 8 miliardów ustaliło samo dla siebie. Wzorowano się na poziomie 12+ z koreańskich klasyfikacji wiekowych i przyjęto ostrożniejszą wersję.

• Wyłączone: śmierć samobójcza, przemoc i kary cielesne w domu, samodzielne wybieranie picia, palenia, hazardu, przestępstwa lub zdrady, loteria oraz światy przeszłości i przyszłości. Nie pojawiają się też uzależnienie od narkotyków, przemoc seksualna, wspomagane umieranie w rodzinie ani związki i narodziny w wieku nastoletnim.
• Bez zmian: bieda, choroby, wojna i ucieczka przed nią, wczesna śmierć, rozwody i ponowne małżeństwa oraz rozstania z rodziną zdarzają się tak często, jak mówią rzeczywiste statystyki. Małżeństwo i rodzenie dzieci w młodym wieku, rodziny, w których jeden mąż ma kilka żon, zdrada współmałżonka, zgony z powodu przemocy lub narkotyków oraz HIV również pojawiają się w rzeczywistych proporcjach danego kraju. Spotkanie ze światem takim, jaki naprawdę jest, to sedno symulacji, dlatego tego nie wstrzymujemy. Żadna okrutna scena nie jest pokazywana.
• Różnorodne życia na świecie też pojawiają się w rzeczywistych proporcjach. Są różne religie i kultury, rodziny wielokulturowe, życia osób z niepełnosprawnością, życia osób, które kochają kogoś tej samej płci, oraz życia osób transpłciowych i niebinarnych. Każde życie opowiedziano z szacunkiem.
• Gdy życie kończy się przed 15. rokiem życia, na samej górze zapisu pojawia się jego przyczyna i pytanie do wspólnego namysłu.
• „Udostępnione życia” (słowa obcych osób) i publikowanie, udostępnianie w mediach społecznościowych, „Wyślij opinię” i „Zgłoś problem”, przenoszenie zapisów, „Pamiątki” i miejsca pamięci oraz płatności są wyłączone. Życie przeżywa się tylko w dzisiejszym świecie; przeszłość pojawia się wyłącznie w zakładce „Przez lata” w laboratorium.

Dane uczniów

Nie jest zbierane nic, po czym można rozpoznać ucznia. W trybie szkolnym na nasz serwer nie trafiają imiona, dane kontaktowe ani słowa uczniów, a to, co zapisuje się w pauzach i słowach pożegnania, zostaje na urządzeniu. Wysyłane są tylko anonimowe statystyki, po których nikogo nie można rozpoznać, i nawet one nie są wysyłane, jeśli w przeglądarce włączone jest „Do Not Track” albo Global Privacy Control. To, że tryb szkolny jest włączony, zapisuje się tylko w tej przeglądarce. Szczegóły są w punkcie 4, „Dzieci i nastolatki”, polityki prywatności.

Gdy kilka klas korzysta z jednego urządzenia, życie zostawione na ponad 45 minut nie jest narzucane kolejnemu uczniowi, który może urodzić się na nowo. To, co napisali uczniowie, znika z urządzenia po upływie dnia.

Przygotowanie

1. Warto przeżyć jedno lub dwa życia przed lekcją – łatwiej wtedy przygotować, o czym porozmawiać z dziećmi.
2. Na swoim urządzeniu dotknij „Otwórz w trybie szkolnym” powyżej (jest też w ostatnich wierszach pierwszego ekranu). Gdy obok numeru wersji u góry pojawi się „Tryb szkolny”, tryb jest włączony.
3. Dotknij „Otwórz laboratorium szkolne” na pierwszym ekranie i otwórz zakładkę „Przewodnik po lekcji”: jest tam adres dla uczniów, z przyciskiem kopiowania i kodem QR. Podaj go uczniom na tablicy albo na stronie klasy.
4. Aby wszyscy urodzili się jako to samo dziecko, dotknij „Utwórz kod klasy” w tej samej zakładce (zobacz „Kod klasy” poniżej).

Ekran uczniów działa według tych samych zasad co tryb szkolny i ma pole na kod klasy, ale nie ma laboratorium ani przewodnika dla nauczycieli. Nie ma kont, więc ekrany uczniów i nauczyciela są od siebie oddzielone, ale nie zablokowane.

Lekcja bez przygotowania: wstęp → przeżycie → refleksja → rozmowa

Na lekcję 40–50 minut wystarczą urządzenia uczniów i pusta karta pracy poniżej. Czasy podano dla lekcji 45-minutowej.

Przed lekcją (2 min): na swoim urządzeniu otwórz kolejno „Otwórz w trybie szkolnym”, „Otwórz laboratorium szkolne” i kartę „Przewodnik po lekcji”, a potem pokaż na ekranie kod QR dla uczniów. W zasadach klasy na tej samej karcie ustaw „Długość życia” na „30 minut”, żeby w czasie lekcji zmieściła się duża część życia. Wydrukuj karty wcześniej.

1. Wstęp (5 min) Popatrzcie razem na liczby z pierwszego ekranu: co sekundę rodzi się około czworo dzieci. Zapytaj: „Gdybyś nie mógł wybrać, gdzie się urodzisz, jakie życie mogłoby na ciebie czekać?” i rozdaj karty.
2. Przeżycie (20 min) Uczniowie wchodzą przez kod QR i rodzą się — każdy na swoim urządzeniu albo we dwoje. Z kodem klasy wszyscy rodzą się jako to samo dziecko i widzą, jak wybory i przypadek rozdzielają życia od tego samego początku. Decyzje podejmują sami i po drodze wypełniają pytania 1 i 2. Przy życiu trwającym 30 minut rok mija w około 20–30 sekund, więc w 20 minut dochodzi się mniej więcej do czterdziestki; żeby zobaczyć życie do końca, włącz podwójną prędkość. Zależy to trochę od czasu poświęconego na decyzje.
3. Refleksja (10 min) Tam, gdzie życie się skończyło albo zostało wstrzymane, uczniowie odpowiadają na pytania 3–5. Jeśli życie skończyło się wcześnie, w pytaniu 3 uczeń pisze, co mogło ochronić to dziecko. Na urządzeniu, na którym życie się skończyło, „Wydrukuj jako kartę pracy” wydrukuje później także kartę z historią właśnie tego życia.
4. Rozmowa (10 min) W parach lub grupach uczniowie opowiadają sobie o swoich życiach i odpowiadają na pytanie 6. Zbierzcie miejsca urodzenia na tablicy i weźcie z całą klasą jedno z „Pytania do rozmowy” poniżej. Żeby nikt nie wyciągał wniosków z jednego życia, zakończ częścią „Nieporozumienia do wyjaśnienia w rozmowie”.

Otwórz pustą kartę pracy (jedna strona A4)

Jednostronicowa karta, której można używać, zanim życie się skończy. Wydrukowana z przeglądarki mieści się na jednej stronie A4. To, co piszą uczniowie, zostaje na papierze; strona nic nie dostaje.

Z czym zetkną się uczniowie

• Ciężkie wydarzenia są usunięte albo złagodzone. Nie ma samobójstw, przemocy i kar fizycznych w domu, uzależnienia od narkotyków ani przemocy seksualnej. Bieda i choroba, wojna i ucieczka, wczesna śmierć zdarzają się tak często jak naprawdę, opowiedziane krótkimi zdaniami, bez okrutnych scen. Pełna lista jest wyżej, w części „Co zmienia tryb szkolny”.
• Życia osób, które kochają kogoś tej samej płci i żyją z partnerem lub współmałżonkiem tej samej płci, pojawiają się w rzeczywistym udziale każdego kraju. Podobnie życia osób transpłciowych i niebinarnych, różne religie i kultury oraz życia z niepełnosprawnością.
• Nie ma przełącznika, żeby wyłączać tematy jeden po drugim. Przede wszystkim nie da się wyłączyć tego, kim ktoś jest (wiara, niepełnosprawność, miłość do kogoś tej samej płci) — ani w trybie szkolnym, ani nigdzie indziej. To, kim się rodzimy, jest częścią prawdziwego świata, a każde życie jest opowiedziane z szacunkiem.

Według wieku

Starsze klasy szkoły podstawowej (10–12 lat)

Tryb szkolny opiera się na własnej rekomendacji „1 na 8 miliardów”: od 12 lat. Z młodszymi lepiej, żeby nie każdy przeżywał życie do końca, tylko żeby cała klasa przeżyła jedno życie razem na dużym ekranie nauczyciela: każdą decyzję omawiajcie i wybierajcie wspólnie; dojście do dziesięciu–piętnastu lat w zupełności wystarczy. Z karty wystarczą pytania 1, 2 i 5. Uprzedź wcześniej, że życie może skończyć się bardzo wcześnie.

Klasy 7–8 i początek szkoły średniej (12–15 lat)

Każdy przeżywa życie sam albo we dwoje przy jednym urządzeniu. Urodzeni jako to samo dziecko dzięki kodowi klasy widzą razem, jak życia rozchodzą się od tego samego początku. Pasuje do geografii i wiedzy o społeczeństwie (życie w różnych częściach świata) oraz etyki (różnorodność i szacunek).

Szkoła średnia (15–18 lat)

Każdy przeżywa życie; zbierz dziesięcioznakowe kody zakończonych żyć w „Nasza klasa razem” w laboratorium i porównaj życia klasy z prawdziwymi statystykami. Pasuje do matematyki (próby i średnie), wiedzy o społeczeństwie, etyki i historii, a strona Metody i weryfikacja (po angielsku) pokazuje, skąd się biorą liczby. Także w szkole średniej polecamy na lekcjach tryb szkolny: płatności, publikowanie i teksty nieznajomych są wyłączone.

Lekcja na 40 minut

W zakładce „Przewodnik po lekcji” w laboratorium jest ten sam plan, gotowy do wydruku.

1. Wprowadzenie (5 min): przyjrzyjcie się razem liczbom na pierwszym ekranie. Nawet teraz co sekundę rodzi się około czworga dzieci. Jeśli nie można wybrać, gdzie się urodzisz, jakie życie może na ciebie czekać?
2. Taki sam start (15 min): z kodem klasy wszyscy rodzą się jako to samo dziecko; przeżyjcie życie do wieku od dziesięciu do piętnastu lat i zatrzymajcie je. Porozmawiajcie o tym, co zostało takie samo, a co się zmieniło.
3. „Ten sam dzień, różne kraje” lub „Przez lata” (10 min): spójrzcie na pięć żyć obok siebie i znajdźcie to, co różniło się najbardziej.
4. Laboratorium świata (5 min): niech urodzi się 300 dzieci; porównajcie odsetek tych, które dożyły pięciu lat, z prawdziwą statystyką.
5. Zakończenie (5 min): wybierzcie jedno z żyć poznanych dziś i napiszcie jedną linijkę, którą chcecie tej osobie powiedzieć.

Pytania do rozmowy

• Czego nie dało się wybrać, a co można było wybrać?
• Co najbardziej podzieliło życia dzieci urodzonych tego samego dnia?
• Jak w tym samym miejscu zmieniało się życie w zależności od roku urodzenia?
• Co jest potrzebne, żeby mniej dzieci umierało przed piątymi urodzinami?
• Co nowego pokazało ci życie osoby urodzonej w miejscu zupełnie innym niż twoje?

Warto wiedzieć

• Każde życie w laboratorium to jedna z możliwości wylosowanych na podstawie szans ustalonych z prawdziwych statystyk. Przy każdym uruchomieniu liczby trochę się zmieniają.
• Życia z laboratorium są obliczane tylko na tym urządzeniu i nie zostają w zapisach ani w miejscu pamięci.
• Biegną według tych samych zasad co w trybie szkolnym: bez śmierci samobójczej, bez przemocy w domu i bez wyboru alkoholu, papierosów, hazardu ani przestępstw.
• W „Przez lata” dawne czasy przynoszą wojny, głód i masowe zabójstwa tak często, jak zdarzały się naprawdę. Okrutnych scen się nie rysuje.
• „Zgadnij” pozwala przewidzieć życie tylko z warunków narodzin jednego dziecka, a potem pokazuje, jak rozeszło się 300 dzieci urodzonych w tych samych warunkach. Nic nie jest liczone jako dobra czy zła odpowiedź.
• Kody uczniów wpisane w sekcji „Nasza klasa razem” pozwalają porównać życia całej klasy z prawdziwymi statystykami.
• Źródła: ONZ World Population Prospects 2024 (urodzenia, oczekiwana długość życia, zgony dzieci w dawnych latach), UN IGME (zgony przed piątym rokiem życia), UNESCO i UNDP (edukacja).

Pomysły według przedmiotów

Wiedza o społeczeństwie: gdzie się rodzimy

Niech wszyscy urodzą się bez kodu klasy, a miejsca urodzenia zbierz na tablicy. Kraje, w których rodzi się wiele dzieci, takie jak Indie, Chiny, Nigeria i Pakistan, pojawiają się często. W zakładce „Ten sam dzień, różne kraje” zestaw obok siebie pięć żyć, które zaczęły się tego samego dnia, i porozmawiajcie o tym, co je najbardziej rozdzieliło.

Matematyka i statystyka: czytanie prawdziwych liczb

W zakładce „Laboratorium świata” pozwól urodzić się 100, 300 lub 1000 dzieci i porównaj odsetek tych, którzy dożyli pięciu lat, wykształcenie w wieku 25 lat i wiek śmierci z prawdziwymi liczbami obok. Im więcej żyć, tym bliżej prawdziwej wartości, a życie jednej osoby może być bardzo dalekie od średniej. Liczby dla każdego kraju i terytorium są w sekcji Statystyki 172 krajów i terytoriów.

Etyka: różnorodność i szacunek

Wybierz jedno życie, które zaczęło się w zupełnie innym miejscu, i opowiedz jeden z jego lat z perspektywy tej osoby. Wiary i kultury, niepełnosprawność oraz to, kogo ludzie kochają, pojawiają się w prawdziwych proporcjach i zawsze są ukazane z szacunkiem. Uczniowie mogą też wypisać, czego ta osoba nie mogła wybrać, a co mogła.

Historia: przez lata

Zakładka „Przez lata” w laboratorium zestawia obok siebie dzieci urodzone w jednym miejscu w 1950, 1970, 1990 i 2010 roku oraz w tym roku. Porozmawiajcie o tym, jak zmieniały się oczekiwana długość życia i umieralność przed piątym rokiem życia oraz jak historia, taka jak wojna czy głód, sięgała życia jednej osoby. Przeszłość pojawia się tak często, jak zdarzała się naprawdę, bez okrutnych scen.

Kod klasy

W zakładce „Przewodnik po lekcji” w laboratorium przycisk „Utwórz kod klasy” daje czterocyfrową liczbę. Zapisz tę liczbę na tablicy. Gdy uczniowie wpiszą ją w polu „Kod klasy” na pierwszym ekranie i się urodzą, wszyscy, którzy wpisali tę samą liczbę, urodzą się jako to samo dziecko. Od następnego roku każde życie biegnie według własnych wyborów i losu.

Ta sama liczba daje to samo dziecko tylko dzisiaj. Jutro ta sama liczba przyniesie inne dziecko.

W trybie szkolnym życie, które się raz zaczęło, przeżywa się do końca. Gdy to życie się skończy, możesz urodzić się ponownie. Wpisanie kodu klasy rozpoczyna nowe życie jako dziecko z tego kodu, nawet gdy trwa inne życie.

Po życiu: karta pracy

Gdy życie się kończy, „Wydrukuj jako kartę pracy” w zapisie drukuje kartę pracy, która wraca do tego życia. Kartę zakończonego życia można też zapisać na urządzeniu jako obraz, do prezentacji albo karty pracy. Karta pracy pokazuje dla każdego etapu życia, co zostało wybrane i co się wydarzyło, a także trudne słowa z tego życia.

Przy narodzinach akt urodzenia pokazuje „Poznaj miejsce urodzenia”, a trudne słowa, które pojawiają się w trakcie życia, można przeczytać ze znaczeniem w „Trudnych słowach” nad zapisem życia.

W „Przewodniku po lekcji” w laboratorium można ustawić długość życia, największą prędkość, decyzje automatyczne i pytania na przerwę; wybór trafia do adresu dla uczniów i jego kodu QR. Zebranie w sekcji „Nasza klasa razem” w laboratorium dziesięcioznakowych kodów, które uczniowie dostają na końcu życia, pozwala porównać życia całej klasy z prawdziwymi statystykami.

Nieporozumienia do wyjaśnienia w rozmowie

Te myśli często wracają, gdy klasa rozmawia po przeżytym życiu. Żeby nikt nie wyciągał wniosków z jednego życia, omów je z klasą na prawdziwych danych.

• „To, jak potoczy się życie, zależy głównie od wysiłku.” Ponad połowę różnic w dochodach ludzi na świecie tłumaczy to, w jakim kraju żyją, i rozkład dochodów w tym kraju (Milanovic 2015). W tych granicach wysiłek i wybory też zmieniają życie. W tej symulacji również wybory zmieniają szanse, ale nigdy nie przesądzają o wyniku.
• „Świat staje się coraz biedniejszy.” Kiedyś za mniej niż 3 dolary dziennie (w sile nabywczej) żył co drugi lub co trzeci człowiek; w 2024 roku było to około 817 milionów ludzi, mniej więcej co dziesiąty (Bank Światowy, Our World in Data 2025). Znacznie mniej, ale wciąż wielu.
• „Ludność świata będzie rosnąć bez końca.” Średnia liczba dzieci, które kobieta rodzi w ciągu życia, spadła z 3,31 w 1990 roku do 2,25 dziś. Według prognoz ludność świata osiągnie szczyt, około 10,3 miliarda, w połowie lat 80. XXI wieku, a potem zacznie maleć (ONZ, World Population Prospects 2024).
• „Śmierć małych dzieci to coś, czemu nie da się zapobiec.” W 2024 roku przed piątymi urodzinami zmarło około 4,9 miliona dzieci. Większości tych zgonów można zapobiec sprawdzonymi, tanimi sposobami i opieką zdrowotną, a ich liczba od 2000 roku spadła o ponad połowę (UNICEF, UN IGME 2025).
• „Życie z niepełnosprawnością to życie nieszczęśliwe.” W badaniu, w którym rozmawiano ze 153 osobami z umiarkowaną lub poważną niepełnosprawnością, 54% oceniło jakość swojego życia jako doskonałą lub dobrą (Albrecht i Devlieger 1999). WHO rozumie niepełnosprawność jako coś, co powstaje, gdy stan zdrowia spotyka bariery środowiska (Światowy raport WHO o niepełnosprawności 2011).

Warto obejrzeć razem (po angielsku): Dollar Street – zdjęcia tego, jak naprawdę żyją rodziny na całym świecie przy różnych dochodach; Our World in Data – światowe statystyki o życiu na wykresach; oraz Gapminder – pytania sprawdzające częste błędne wyobrażenia o świecie.

Pytania nauczycieli

Ile trwa jedno życie? Czy może iść szybciej?

Aby dożyć oczekiwanej długości życia w danym miejscu, możesz wybrać około 30 minut, około 1 godziny (domyślnie) albo około 1,5 godziny. Przy 1 godzinie rok mija w około 40–60 sekund. Podczas życia możesz je zatrzymać lub przyspieszyć do 16×, a jeśli zamkniesz okno, możesz kontynuować w tej samej przeglądarce. Gdy włączony jest tryb „Auto”, decyzje podejmują się też same. Na lekcji trwającej 40 minut przeżyjcie życie do wieku 10–15 lat i zatrzymajcie się albo skorzystajcie z laboratorium, które pokazuje naraz wiele żyć.

Na jakich urządzeniach działa? Szkolne tablety i Chromebooki?

Tak. Otwiera się w przeglądarce, bez instalowania: na Chromebookach, iPadach i tabletach z Androidem, telefonach i komputerach z Chrome, Safari, Edge lub Firefoksem, a także na iPadach z iOS 15. Jeśli szkolna sieć blokuje stronę, poproś o odblokowanie 1in8b.life. Najlepiej, gdy każdy uczeń ma własne urządzenie, ale dwoje lub troje uczniów przy jednym ekranie, rozmawiających o decyzjach, też sprawdza się dobrze.

Czy tryb szkolny pozostaje włączony?

Tryb szkolny jest zapisany tylko w tej przeglądarce. W innej przeglądarce lub w oknie prywatnym otwórz ponownie adres trybu szkolnego. Po pierwszym otwarciu przeglądarka następnym razem też otworzy się w trybie szkolnym. W przeglądarce, która po zamknięciu wszystko czyści, na przykład w oknie gościa, otwieraj go ponownie na każdej lekcji.

Jak wyłączyć tryb szkolny?

Na ekranie nauczyciela dotknij „Zwykły ekran” obok „Tryb szkolny” u góry. To samo daje otwarcie adresu z ?edu=0 na końcu. Ekran uczniów nie ma takiego przycisku, więc uczniowie sami z trybu nie wychodzą. Jeśli ekran uczniów otwarto na twoim urządzeniu, „Otwórz w trybie szkolnym” na tej stronie przywraca ekran nauczyciela.

Co, jeśli życie ucznia skończy się wcześnie?

Ponieważ symulacja trzyma się prawdziwych statystyk, niektóre życia kończą się bardzo wcześnie: na świecie 37 dzieci na 1000 umiera przed piątymi urodzinami (UN IGME, 2023). Gdy życie kończy się przed 15. rokiem życia, zapis otwiera blok „Dlaczego to życie skończyło się tak wcześnie?”: jak się skończyło, przy śmierci przed piątym rokiem życia wskaźniki tego miejsca i świata, co zapobiega takim zgonom, i pytanie do wspólnego namysłu. „Urodź się ponownie” pod nim zaczyna nowe życie. Warto uprzedzić klasę, że tak może się zdarzyć.

Czy uczniowie mogą dzielić się przeżytymi życiami?

Nie. W trybie szkolnym publikowanie w sekcji „Udostępnione życia”, czytanie słów obcych osób, udostępnianie w mediach społecznościowych i miejsca pamięci są wyłączone. Kartę zakończonego życia można zapisać na urządzeniu jako obraz, do prezentacji albo karty pracy.

Czy to coś kosztuje? Czy uczniowie muszą się rejestrować?

Nie. Wszystko jest darmowe od początku do końca, bez rejestracji, reklam i instalowania. Tryb szkolny nie pokazuje też żadnych płatności.

Kontakt

W trybie szkolnym formularz „Wyślij opinię” jest wyłączony. Pytania, uwagi i życzenia z twoich lekcji przyjmujemy pod adresem contact@1in8b.life; czytamy każdą wiadomość. Prosimy o niewpisywanie niczego, po czym można rozpoznać ucznia, na przykład imion czy nazwy szkoły.