یک در هشت میلیارد · 1in8b.life

حالت کلاس: راهنمای معلمان

«یک در هشت میلیارد» (1in8b.life) یک شبیه‌سازی زندگی رایگان است: یکی از نوزادانی می‌شوید که همین حالا روی زمین به دنیا می‌آیند و زندگی همان یک نفر را تا پایان، در آمار واقعی 172 کشور و منطقه زندگی می‌کنید. حالت کلاس همان شبیه‌سازی است که برای درس آماده شده: موضوع‌های سنگین‌تر کنار گذاشته شده و ارسال نوشته و پرداخت خاموش است. در مرورگر باز می‌شود، بدون ثبت‌نام و بدون نصب چیزی.

• «یک در هشت میلیارد» چیست؟
• حالت کلاس چه چیزهایی را تغییر می‌دهد
• اطلاعات دانش‌آموزان
• آماده‌سازی
• یک جلسه بی‌آمادگی: آغاز ← زیستن ← اندیشیدن ← گفت‌وگو
• درسی 40 دقیقه‌ای
• ایده‌ها بر اساس درس
• کد کلاس
• پس از یک زندگی: برگهٔ تمرین
• برداشت‌های نادرستی که در گفت‌وگو باید اصلاح شوند
• پرسش‌های معلمان
• تماس

«یک در هشت میلیارد» چیست؟

یک شبیه‌سازی زندگی که در آن بدون اینکه جای تولدتان را انتخاب کنید به دنیا می‌آیید و زندگی یک انسان را از تولد تا مرگ، تمام و کمال زندگی می‌کنید. محل تولد، خانواده و وضع مالی آن از روی آمار واقعی تولد، به‌طور تصادفی تعیین می‌شود و زندگی پس از آن بر اساس آمار واقعی همان‌جا دربارهٔ امید به زندگی، درآمد، تحصیل، سلامت و موارد دیگر پیش می‌رود. ساخته شده تا خودتان حس کنید که زندگی تصادفی به آدم داده می‌شود، فقط یک بار اتفاق می‌افتد و دنیا پهناور است و پر از آدم‌هایی که هر کدام جور دیگری زندگی می‌کنند.

از آمارهای عمومی: چشم‌انداز جمعیت جهان 2024 سازمان ملل (تولد، جمعیت، امید به زندگی، باروری)، UN IGME (مرگ‌ومیر کودکان)، WHO و UN MMEIG (مرگ مادران، دخانیات، مرگ در جاده‌ها)، UNDP و UNESCO (آموزش)، بانک جهانی (درآمد، نابرابری، هزینهٔ سلامت)، ILO (اشتغال در کشاورزی)، UNAIDS (HIV)، UNODC (قتل)، UNICEF (ازدواج کودکان) و گزارش جهانی شادی. درآمد از توزیع درآمد همان‌جا (ضریب جینی) تعیین می‌شود. چند مقدار ناموجود از میانگین‌های منطقه‌ای و روش‌های مشابه برآورد شده‌اند و کنار بیشتر واقعیت‌ها منبع آن‌ها آمده است. ارقام هر کشور و منطقه در آمار 172 کشور و منطقه است.

برای پژوهش یا آموزش دانشگاهی، صفحهٔ روش و اعتبارسنجی (به انگلیسی) را هم ببینید: شبیه‌سازی بر چه پایه‌ای ساخته و چگونه تنظیم شده، چقدر به آمار واقعی نزدیک است، محدودیت‌هایش و شیوهٔ ارجاع به آن.

حالت کلاس چه چیزهایی را تغییر می‌دهد

12 سال به بالا یک رده‌بندی رسمی نیست، بلکه معیاری است که «یک در هشت میلیارد» خودش تعیین کرده است. سطح 12 سال به بالا در رده‌بندی سنی کرهٔ جنوبی را مبنا گرفته و محتاطانه تعیین شده است.

• کنار گذاشته می‌شود: خودکشی، خشونت و تنبیه بدنی در خانه، انتخاب خودخواستهٔ نوشیدن الکل، سیگار کشیدن، قمار، جرم یا خیانت، بخت‌آزمایی، و دنیای گذشته و آینده. وابستگی به مواد، خشونت جنسی، مرگ با کمک پزشکی در خانواده، و رابطه‌های عاشقانه و تولد فرزند در نوجوانی هم پیش نمی‌آیند.
• همان‌طور که هست می‌ماند: فقر، بیماری، جنگ و گریز، مرگ زودهنگام، طلاق و ازدواج دوباره، و از دست دادن خانواده به همان اندازه که آمار واقعی می‌گوید رخ می‌دهند. ازدواج زودهنگام و زایمان در سن کم، خانواده‌هایی با یک شوهر و چند همسر، خیانت همسر، مرگ بر اثر خشونت یا مواد مخدر، و HIV هم با نرخ واقعی هر کشور پدیدار می‌شوند. روبه‌رو شدن با دنیا همان‌گونه که واقعاً هست، معنای این شبیه‌سازی است؛ برای همین این موارد کنار گذاشته نشده‌اند. هیچ صحنهٔ بی‌رحمانه‌ای نشان داده نمی‌شود.
• انواع زندگی‌های جهان هم به سهم واقعی خود دیده می‌شوند. دین‌ها و فرهنگ‌های گوناگون، خانواده‌هایی با بیش از یک پیشینه، زندگی با معلولیت، زندگی کسانی که به هم‌جنس خود عشق می‌ورزند، و زندگی‌های تراجنسیتی و غیرباینری. هر زندگی با احترام روایت می‌شود.
• وقتی زندگی‌ای پیش از 15 سالگی پایان می‌یابد، ثبت آن با چرایی‌اش و پرسشی برای فکر کردن با هم آغاز می‌شود.
• «زندگی‌های به‌اشتراک‌گذاشته» (نوشته‌های غریبه‌ها) و ارسال نوشته، اشتراک‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی، ارسال نظر و گزارش مشکل، انتقال زندگی‌ها، یادگاری‌ها و یادبودها و پرداخت، همه خاموش‌اند. زندگی‌ها فقط در دنیای امروز زندگی می‌شوند؛ گذشته فقط در «در گذر سال‌ها» در آزمایشگاه دیده می‌شود.

اطلاعات دانش‌آموزان

هیچ اطلاعاتی که هویت دانش‌آموز را آشکار کند گرفته نمی‌شود. در حالت کلاس هیچ نام، اطلاعات تماس یا نوشته‌ای از دانش‌آموزان به سرور ما نمی‌رسد و آنچه در مکث‌ها و سخن‌های پایانی نوشته می‌شود روی همان دستگاه می‌ماند. فقط آمار ناشناسی فرستاده می‌شود که هویت هیچ‌کس را آشکار نمی‌کند، و اگر در مرورگر «ردیابی نکن» (Do Not Track) یا Global Privacy Control روشن باشد، همان هم فرستاده نمی‌شود. روشن بودن حالت کلاس فقط در همان مرورگر ذخیره می‌شود. جزئیات در بخش 4، «کودکان و نوجوانان»، از سیاست حریم خصوصی آمده است.

وقتی چند کلاس از یک دستگاه استفاده می‌کنند، زندگی‌ای که بیش از ۴۵ دقیقه رها مانده به دانش‌آموز بعدی تحمیل نمی‌شود و او می‌تواند از نو به دنیا بیاید. نوشته‌های دانش‌آموزان پس از پایان آن روز از این دستگاه پاک می‌شود.

آماده‌سازی

1. اگر پیش از کلاس خودتان یکی دو زندگی بزیید، آماده کردن آنچه با بچه‌ها دربارهٔ آن صحبت می‌کنید آسان‌تر می‌شود.
2. روی دستگاه خودتان «باز کردن در حالت کلاس» را در بالا بزنید (در آخرین خط‌های صفحهٔ اول هم هست). وقتی «حالت کلاس» کنار شمارهٔ نسخه در بالا دیده شد، روشن است.
3. در صفحهٔ اول «باز کردن آزمایشگاه کلاس» را بزنید و زبانهٔ «راهنمای درس» را باز کنید: نشانی دانش‌آموزان آنجاست، همراه با دکمهٔ کپی و کد QR. آن را روی تخته یا صفحهٔ کلاس به دانش‌آموزان بدهید.
4. برای اینکه همه به‌عنوان همان نوزاد به دنیا بیایند، در همان زبانه «ساختن کد کلاس» را بزنید (به بخش «کد کلاس» در پایین نگاه کنید).

صفحهٔ دانش‌آموزان همان قاعده‌های حالت کلاس را دارد و کادر کد کلاس هم دارد، اما آزمایشگاه و راهنمای معلمان را ندارد. حساب کاربری وجود ندارد؛ بنابراین صفحهٔ دانش‌آموزان و صفحهٔ معلم از هم جدا نگه داشته می‌شوند، نه اینکه قفل شده باشند.

یک جلسه بی‌آمادگی: آغاز ← زیستن ← اندیشیدن ← گفت‌وگو

برای یک جلسهٔ ۴۰ تا ۵۰ دقیقه‌ای، دستگاه‌های دانش‌آموزان و برگهٔ کار خالیِ پایین کافی است. زمان‌ها برای جلسهٔ ۴۵ دقیقه‌ای است.

پیش از جلسه (۲ دقیقه): در دستگاه خودتان به‌ترتیب «باز کردن در حالت کلاس»، «باز کردن آزمایشگاه کلاس» و زبانهٔ «راهنمای درس» را باز کنید و کد QR دانش‌آموزان را روی صفحه نشان دهید. در قواعد کلاس در همان زبانه، «مدت یک زندگی» را روی «30 دقیقه» بگذارید تا بخش بزرگی از یک زندگی در وقت کلاس جا شود. برگه‌ها را از پیش چاپ کنید.

1. آغاز (۵ دقیقه) عددهای صفحهٔ اول را با هم ببینید: هر ثانیه نزدیک چهار نوزاد به دنیا می‌آیند. بپرسید: «اگر نتوانی انتخاب کنی کجا به دنیا بیایی، چه زندگی‌ای ممکن است در انتظارت باشد؟» و برگه‌ها را پخش کنید.
2. زیستن (۲۰ دقیقه) دانش‌آموزان با کد QR وارد می‌شوند و به دنیا می‌آیند؛ هر نفر با یک دستگاه یا دو نفر با یک دستگاه. با کد کلاس همه همان نوزاد به دنیا می‌آیند و می‌بینند انتخاب و بخت چگونه زندگی‌ها را از یک آغاز از هم جدا می‌کند. تصمیم‌ها را خودشان می‌گیرند و در همان حال پرسش ۱ و ۲ را پر می‌کنند. در زندگیِ ۳۰ دقیقه‌ای هر سال حدود ۲۰ تا ۳۰ ثانیه است و در ۲۰ دقیقه به حدود چهل‌سالگی می‌رسد؛ برای دیدن زندگی تا پایان، سرعت را دو برابر کنید. بسته به زمانی که صرف تصمیم‌ها می‌شود کمی فرق می‌کند.
3. اندیشیدن (۱۰ دقیقه) جایی که زندگی پایان یافته یا مکث شده، دانش‌آموزان پرسش‌های ۳ تا ۵ را می‌نویسند. اگر زندگی زود پایان یافته، در پرسش ۳ می‌نویسند چه چیزی می‌توانست آن کودک را حفظ کند. در دستگاهی که زندگی در آن پایان یافته، «چاپ به‌صورت برگهٔ تمرین» بعدها برگه‌ای با داستان همان زندگی هم چاپ می‌کند.
4. گفت‌وگو (۱۰ دقیقه) دوبه‌دو یا گروهی، زندگی‌شان را برای هم تعریف می‌کنند و پرسش ۶ را می‌نویسند. جاهای تولد را روی تخته جمع کنید و یکی از «پرسش‌هایی برای گفت‌وگو» پایین را با همهٔ کلاس پیش ببرید. برای اینکه کسی از یک زندگی نتیجه نگیرد، با «برداشت‌های نادرستی که در گفت‌وگو باید اصلاح شوند» جمع‌بندی کنید.

باز کردن برگهٔ کار خالی (یک صفحهٔ A4)

برگه‌ای یک‌صفحه‌ای که پیش از پایان زندگی هم به کار می‌آید. چاپ مرورگر آن را در یک صفحهٔ A4 جا می‌دهد. آنچه دانش‌آموزان می‌نویسند روی کاغذ می‌ماند و چیزی به سایت نمی‌رسد.

آنچه دانش‌آموزان با آن روبه‌رو می‌شوند

• رویدادهای سنگین حذف یا ملایم شده‌اند. خودکشی، خشونت و تنبیه بدنی در خانه، وابستگی به مواد و خشونت جنسی نمی‌آیند. فقر و بیماری، جنگ و آوارگی و مرگ زودهنگام به اندازهٔ واقعی‌شان رخ می‌دهند، اما با جمله‌های کوتاه و بی‌صحنهٔ بی‌رحمانه. فهرست کامل در بالا، زیر «حالت کلاس چه چیزهایی را تغییر می‌دهد» است.
• زندگی کسانی که به هم‌جنس خود عشق می‌ورزند و با شریک یا همسری هم‌جنس زندگی می‌کنند، به سهم واقعی هر کشور می‌آید. زندگی‌های تراجنسیتی و غیرباینری، دین‌ها و فرهنگ‌های گوناگون و زندگی با معلولیت هم می‌آیند.
• کلیدی برای خاموش کردن موضوع‌ها یکی‌یکی وجود ندارد. به‌ویژه آنچه به اینکه آدم کیست مربوط است (دین، معلولیت، عشق به هم‌جنس) نه در حالت کلاس و نه جای دیگر خاموش نمی‌شود. اینکه چه کسی به دنیا می‌آییم بخشی از جهان واقعی است و هر زندگی با احترام روایت شده است.

بر پایهٔ سن

سال‌های پایانی دبستان (۱۰ تا ۱۲ سال)

حالت کلاس از توصیهٔ خودِ «یک در هشت میلیارد» پیروی می‌کند: از ۱۲ سال به بالا. با کودکان کوچک‌تر، به‌جای اینکه هر کدام یک زندگی را تا پایان بزیند، صفحهٔ معلم را بزرگ نشان دهید و همهٔ کلاس با هم یک زندگی را بزیند: هر تصمیم را گفت‌وگو کنید و با هم انتخاب کنید؛ زیستن تا ده تا پانزده‌سالگی کافی است. از برگه هم پرسش‌های ۱، ۲ و ۵ کافی است. از پیش بگویید که زندگی ممکن است خیلی زود پایان یابد.

دورهٔ اول متوسطه (۱۲ تا ۱۵ سال)

هر کس یک زندگی می‌زید، تنها یا دو نفر با یک دستگاه. وقتی با کد کلاس همه همان نوزاد به دنیا می‌آیند، با هم می‌بینند زندگی‌ها از یک آغاز چگونه از هم جدا می‌شوند. با مطالعات اجتماعی (زندگی در گوشه‌وکنار جهان) و درس‌های تفکر و اخلاق (گوناگونی و احترام) جور است.

دورهٔ دوم متوسطه (۱۵ تا ۱۸ سال)

هر کس یک زندگی می‌زید؛ کدهای ده‌حرفیِ زندگی‌های پایان‌یافته را در «کلاس ما با هم» در آزمایشگاه جمع کنید و زندگی‌های کلاس را با آمار واقعی بسنجید. با ریاضی (نمونه و میانگین)، جامعه‌شناسی، فلسفه و تاریخ جور است و صفحهٔ روش و اعتبارسنجی (به انگلیسی) نشان می‌دهد عددها از کجا آمده‌اند. در دورهٔ دوم هم حالت کلاس را پیشنهاد می‌کنیم، چون پرداخت، انتشار و نوشته‌های غریبه‌ها خاموش است.

درسی 40 دقیقه‌ای

در زبانهٔ «راهنمای درس» آزمایشگاه همین برنامه آمده است، آمادهٔ چاپ.

1. شروع (5 دقیقه): عددهای صفحهٔ اول را با هم ببینید. هر ثانیه حدود چهار نوزاد به دنیا می‌آید. اگر نمی‌توانید انتخاب کنید کجا به دنیا بیایید، چه زندگی‌ای ممکن است در انتظارتان باشد؟
2. شروع یکسان (15 دقیقه): با کد کلاس همه به‌عنوان همان یک نوزاد به دنیا می‌آیند؛ تا ده تا پانزده سالگی زندگی کنید و بعد توقف کنید. دربارهٔ آنچه یکسان ماند و آنچه متفاوت شد صحبت کنید.
3. یک روز، کشورهای گوناگون، یا در گذر سال‌ها (10 دقیقه): پنج زندگی را کنار هم ببینید و پیدا کنید چه چیزی از همه بیشتر فرق داشت.
4. آزمایشگاه جهان (5 دقیقه): بگذارید 300 نوزاد به دنیا بیایند و سهم کسانی را که تا پنج‌سالگی زیستند با آمار واقعی مقایسه کنید.
5. پایان (5 دقیقه): یکی از زندگی‌هایی را که امروز دیدید انتخاب کنید و یک جمله بنویسید که دوست دارید به آن آدم بگویید.

پرسش‌هایی برای گفت‌وگو

• چه چیزی را نمی‌توانستید انتخاب کنید و چه چیزی را می‌توانستید؟
• چه چیزی زندگی کودکان متولد یک روز را بیشتر از همه از هم جدا کرد؟
• در یک جا، زندگی با سال تولد چگونه تغییر کرد؟
• برای اینکه کودکان کمتری پیش از پنج‌سالگی از دنیا بروند، چه لازم است؟
• از زندگی کسی که جایی بسیار متفاوت با شما به دنیا آمد، چه آموختید؟

خوب است بدانید

• هر زندگی در آزمایشگاه یک امکان است که از شانس‌های برگرفته از آمار واقعی قرعه خورده است. عددها با هر اجرا کمی تغییر می‌کنند.
• زندگی‌های آزمایشگاه فقط روی همین دستگاه محاسبه می‌شوند و در ثبت‌ها و یادبود نگه داشته نمی‌شوند.
• آنها از همان قاعده‌های حالت کلاس پیروی می‌کنند: بدون خودکشی، بدون خشونت در خانه، و بدون انتخاب نوشیدن الکل، سیگار کشیدن، قمار یا جرم.
• در «در گذر سال‌ها»، گذشته جنگ، قحطی و کشتار جمعی را به همان اندازه که واقعاً رخ دادند با خود می‌آورد. هیچ صحنهٔ بی‌رحمانه‌ای کشیده نمی‌شود.
• «اول حدس بزن» زندگی را فقط از شرایط تولد یک نوزاد حدس می‌زند و بعد نشان می‌دهد ۳۰۰ نوزاد با همین شرایط چطور از هم جدا شدند. درست و غلط شمرده نمی‌شود.
• با وارد کردن کدهای دانش‌آموزان در «کلاس ما با هم» می‌شود زندگی‌های کل کلاس را با آمار واقعی مقایسه کرد.
• منابع: UN World Population Prospects 2024 (تولدها، امید به زندگی، مرگ کودکان در سال‌های گذشته)، UN IGME (مرگ پیش از پنج‌سالگی)، UNESCO و UNDP (آموزش).

ایده‌ها بر اساس درس

مطالعات اجتماعی: کجا به دنیا می‌آیید

بگذارید همه بدون کد کلاس به دنیا بیایند و محل تولدها را روی تخته جمع کنید. کشورهایی که نوزادان زیادی در آن‌ها به دنیا می‌آیند، مانند هند، چین، نیجریه و پاکستان، زیاد پیش می‌آیند. با «یک روز، کشورهای گوناگون» در آزمایشگاه، پنج زندگی را که در یک روز آغاز شده‌اند کنار هم بگذارید و دربارهٔ آنچه بیشتر از همه آن‌ها را از هم جدا کرد گفت‌وگو کنید.

ریاضی و آمار: خواندن عددهای واقعی

در «آزمایشگاه جهان» بگذارید 100، 300 یا 1,000 نوزاد به دنیا بیایند و سهم کسانی را که به پنج سالگی رسیدند، میزان تحصیل در 25 سالگی و سن مرگ را با عددهای واقعی کنارشان مقایسه کنید. هرچه زندگی‌ها بیشتر باشد، نتیجه به مقدار واقعی نزدیک‌تر می‌شود، در حالی که زندگی یک نفر می‌تواند از میانگین بسیار دور باشد. عددهای هر کشور و منطقه در آمار 172 کشور و منطقه است.

اخلاق: تنوع و احترام

یک زندگی را که جایی بسیار متفاوت آغاز شده انتخاب کنید و یکی از سال‌هایش را از زبان خود آن آدم تعریف کنید. دین‌ها و فرهنگ‌ها، معلولیت و اینکه مردم چه کسی را دوست دارند به همان نسبت واقعی و هر یک با احترام روایت می‌شوند. دانش‌آموزان همچنین می‌توانند فهرست کنند که آن آدم چه چیزی را نمی‌توانست انتخاب کند و چه چیزی را می‌توانست.

تاریخ: در گذر سال‌ها

«در گذر سال‌ها» در آزمایشگاه کودکانی را که در یک مکان در 1950، 1970، 1990، 2010 و امسال به دنیا آمده‌اند کنار هم می‌گذارد. دربارهٔ اینکه امید به زندگی و مرگ پیش از پنج سالگی چگونه تغییر کرد و تاریخ، مانند جنگ و قحطی، چگونه به زندگی یک نفر رسید، گفت‌وگو کنید. گذشته همان‌قدر که رخ داده پیش می‌آید و هیچ صحنهٔ بی‌رحمانه‌ای نشان داده نمی‌شود.

کد کلاس

در «راهنمای درس» آزمایشگاه، «ساختن کد کلاس» یک عدد چهار رقمی می‌دهد. این عدد را روی تخته بنویسید. وقتی دانش‌آموزان آن را در «کد کلاس» صفحهٔ اول وارد کنند و به دنیا بیایند، همهٔ کسانی که یک عدد را وارد کرده‌اند همان نوزاد به دنیا می‌آیند. از سال بعد، هرکس با انتخاب‌ها و شانس خودش زندگی می‌کند.

یک عدد فقط برای امروز همان نوزاد را می‌دهد. فردا همان عدد نوزاد دیگری می‌آورد.

در حالت کلاس، زندگی‌ای که آغاز شود تا آخرش زیسته می‌شود. وقتی این زندگی پایان یابد، می‌توانید دوباره به دنیا بیایید. وارد کردن کد کلاس، حتی وقتی زندگی دیگری در جریان است، زندگی تازه‌ای را به‌عنوان نوزاد همان کد آغاز می‌کند.

پس از یک زندگی: برگهٔ تمرین

وقتی زندگی‌ای تمام می‌شود، «چاپ به‌صورت برگهٔ تمرین» در ثبت، برگه‌ای چاپ می‌کند که به آن زندگی نگاه می‌اندازد. کارت زندگی پایان‌یافته را هم می‌توان برای ارائه یا برگهٔ تمرین به‌صورت تصویر روی دستگاه ذخیره کرد. برگهٔ فعالیت برای هر مرحلهٔ زندگی آنچه انتخاب شد و آنچه پیش آمد را، همراه واژه‌های دشوار آن زندگی، نشان می‌دهد.

هنگام تولد، «آشنایی با زادگاه» در شناسنامه می‌آید و واژه‌های دشواری که در طول زندگی پیش می‌آیند با معنایشان در «واژه‌های دشوار» بالای سرگذشت دیده می‌شوند.

در «راهنمای درس» آزمایشگاه می‌شود مدت زندگی، بیشترین سرعت، تصمیم خودکار و پرسش‌های مکث را تعیین کرد؛ انتخاب‌ها در نشانی و کد QR دانش‌آموزان قرار می‌گیرد. با جمع کردن کدهای ده‌حرفی که دانش‌آموزان در پایان زندگی می‌گیرند در «کلاس ما با هم» آزمایشگاه، زندگی‌های کل کلاس با آمار واقعی مقایسه می‌شود.

برداشت‌های نادرستی که در گفت‌وگو باید اصلاح شوند

این برداشت‌ها بعد از یک زندگی، وقتی کلاس گفت‌وگو می‌کند، زیاد پیش می‌آیند. برای اینکه کسی از روی یک زندگی نتیجه نگیرد، آن‌ها را با عددهای واقعی با هم مرور کنید.

• «اینکه یک زندگی چگونه پیش می‌رود بیشتر به تلاش بستگی دارد.» بیش از نیمی از تفاوت درآمد میان مردم جهان با کشوری که در آن زندگی می‌کنند و توزیع درآمد درون آن کشور توضیح داده می‌شود (Milanovic 2015). در همین چارچوب، تلاش و انتخاب‌ها هم زندگی را تغییر می‌دهند. در این شبیه‌سازی هم انتخاب‌ها احتمال‌ها را تغییر می‌دهند، اما هرگز سرانجام را رقم نمی‌زنند.
• «دنیا روزبه‌روز فقیرتر می‌شود.» کسانی که با کمتر از 3 دلار در روز (بر پایهٔ برابری قدرت خرید) زندگی می‌کنند، زمانی از هر دو یا سه نفر یک نفر بودند؛ در 2024 حدود 817 میلیون نفر بودند، یعنی حدود یک نفر از هر ده نفر (بانک جهانی، Our World in Data 2025). بسیار کمتر شده‌اند، اما هنوز بسیارند.
• «جمعیت جهان تا ابد افزایش می‌یابد.» میانگین شمار فرزندانی که یک زن در طول زندگی به دنیا می‌آورد از 3.31 در سال 1990 به 2.25 امروز رسیده است. پیش‌بینی می‌شود جمعیت جهان در اواسط دههٔ 2080 به اوج حدود 10.3 میلیارد برسد و سپس کاهش یابد (چشم‌انداز جمعیت جهان 2024، سازمان ملل).
• «مرگ کودکان خردسال چیزی است که چاره‌ای برایش نیست.» در 2024 حدود 4.9 میلیون کودک پیش از رسیدن به پنج سالگی از دنیا رفتند. بیشتر این مرگ‌ها با روش‌های ثابت‌شده و کم‌هزینه و مراقبت درمانی قابل پیشگیری است و شمار آن‌ها از سال 2000 بیش از نصف کاهش یافته است (UNICEF، UN IGME 2025).
• «زندگی همراه با معلولیت، زندگی ناشادی است.» در پژوهشی که با 153 نفر دارای معلولیت متوسط تا شدید مصاحبه کرد، 54% گفتند کیفیت زندگی‌شان عالی یا خوب است (Albrecht و Devlieger 1999). WHO معلولیت را جایی می‌بیند که یک وضعیت سلامت با مانع‌های محیط روبه‌رو می‌شود (گزارش جهانی معلولیت WHO، 2011).

منابعی برای دیدن با هم (به انگلیسی): Dollar Street، عکس‌هایی از اینکه خانواده‌ها در سراسر جهان در هر سطح درآمد واقعاً چگونه زندگی می‌کنند؛ Our World in Data، آمار جهانی دربارهٔ زندگی در قالب نمودار؛ و Gapminder، پرسش‌هایی برای سنجیدن برداشت‌های نادرست رایج دربارهٔ جهان.

پرسش‌های معلمان

یک زندگی چقدر طول می‌کشد؟ می‌شود سریع‌ترش کرد؟

برای زندگی کردن تا امید به زندگی همان‌جا می‌توانید حدود 30 دقیقه، حدود 1 ساعت (پیش‌فرض) یا حدود 1.5 ساعت را انتخاب کنید. با 1 ساعت، هر سال حدود 40 تا 60 ثانیه می‌گذرد. هنگام زندگی می‌توانید آن را متوقف کنید یا تا 16 برابر سریع‌تر کنید و اگر پنجره را ببندید، می‌توانید در همان مرورگر ادامه دهید. اگر «حالت خودکار» روشن باشد، تصمیم‌ها هم خودکار گرفته می‌شوند. در یک درس 40 دقیقه‌ای، تا ده یا پانزده سالگی زندگی کنید و همان‌جا بایستید، یا از آزمایشگاه استفاده کنید که زندگی‌های زیادی را یک‌جا نشان می‌دهد.

کدام دستگاه‌ها کار می‌کنند؟ تبلت‌ها و Chromebook‌های مدرسه؟

بله. در مرورگر باز می‌شود و چیزی برای نصب ندارد: Chromebook‌ها، iPad‌ها و تبلت‌های Android، گوشی‌ها و رایانه‌ها با Chrome، Safari، Edge یا Firefox، و iPad‌های دارای iOS 15 هم. اگر شبکهٔ مدرسه آن را مسدود می‌کند، درخواست کنید 1in8b.life مجاز شود. بهتر است هر نفر یک دستگاه داشته باشد، اما اینکه دو یا سه دانش‌آموز پشت یک صفحه دربارهٔ تصمیم‌ها گفت‌وگو کنند هم خوب جواب می‌دهد.

حالت کلاس چگونه روشن می‌ماند؟

حالت کلاس فقط در همین مرورگر ذخیره می‌شود. در مرورگر دیگر یا پنجرهٔ خصوصی، نشانی کلاس را دوباره باز کنید. پس از یک‌بار باز کردن، مرورگر دفعهٔ بعد هم در حالت کلاس باز می‌شود. در مرورگری که هنگام بسته شدن همه‌چیز را پاک می‌کند، مانند پنجرهٔ مهمان، در هر درس دوباره بازش کنید.

چگونه خاموشش کنم؟

در صفحهٔ معلم، کنار «حالت کلاس» در بالا «صفحهٔ معمولی» را بزنید. باز کردن نشانی با ?edu=0 در انتهای آن هم همین کار را می‌کند. صفحهٔ دانش‌آموزان چنین دکمه‌ای ندارد؛ پس دانش‌آموزان خودشان از آن بیرون نمی‌روند. اگر صفحهٔ دانش‌آموزان را روی دستگاه خودتان امتحان کرده‌اید، «باز کردن در حالت کلاس» در همین صفحه، صفحهٔ معلم را برمی‌گرداند.

اگر زندگی یک دانش‌آموز زود تمام شود چه؟

چون از آمار واقعی پیروی می‌کند، بعضی زندگی‌ها در سنین کم تمام می‌شوند: در جهان از هر 1,000 کودک، 37 کودک پیش از رسیدن به پنج سالگی از دنیا می‌روند (UN IGME، 2023). وقتی زندگی‌ای پیش از 15 سالگی تمام شود، «چرا این زندگی این‌قدر زود پایان یافت؟» ثبت را باز می‌کند: چگونه پایان یافت، برای مرگ پیش از پنج سالگی نرخ همان‌جا و جهان، آنچه از چنین مرگ‌هایی پیشگیری می‌کند، و پرسشی برای فکر کردن با هم. «دوباره به دنیا آمدن» زیر آن، زندگی تازه‌ای را آغاز می‌کند. خوب است پیشاپیش به کلاس بگویید که ممکن است چنین چیزی پیش بیاید.

آیا دانش‌آموزان می‌توانند زندگی‌ای را که کرده‌اند به اشتراک بگذارند؟

نه. در حالت کلاس، گذاشتن نوشته در «زندگی‌های به‌اشتراک‌گذاشته»، خواندن نوشته‌های غریبه‌ها، اشتراک‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی و یادبودها همه خاموش است. کارت زندگی پایان‌یافته را می‌توان برای ارائه یا برگهٔ تمرین به‌صورت تصویر روی دستگاه ذخیره کرد.

آیا هزینه دارد؟ دانش‌آموزان باید ثبت‌نام کنند؟

نه. از اول تا آخر رایگان است، بدون ثبت‌نام، بدون تبلیغ و بدون نیاز به نصب چیزی. حالت کلاس هیچ پرداختی هم نشان نمی‌دهد.

تماس

فرم ارسال نظر در حالت کلاس خاموش است. پرسش‌ها، موردهایی که باید اصلاح شوند و خواسته‌هایتان از درس‌ها را با کمال میل به contact@1in8b.life بفرستید؛ همه را می‌خوانیم. لطفاً چیزی را که هویت یک دانش‌آموز را آشکار می‌کند، مانند نام یا مدرسه، ننویسید.